Odrodzenie – konspekt

Objaśnij pojęcia: odrodzenie, humanizm, reformacja
Odrodzenie (renesans) – z fran. Renaissance – jako nazwy epoki użyto tego terminu dopiero w XVIII wieku we Francji – początkowo dla określenia zapożyczeń i wzorów włoskich w sztuce francuskiej. Jako termin historycznoliteracki służył początkowo dla określenia czasów panowania Franciszka I, kiedy nastąpiło “odrodzenie literatury dotąd lekceważonej”. W tym znaczenie określenie to zostało przyjęte przez naukę niemiecką i upowszechnione dzięki fundamentalnemu dziełu J. Burckhardta – “Kultura odrodzenia we Włoszech” (1860). Według niego odrodzenie miało być początkiem ery nowożytnej – przeciwstawionej epoce “Wieków średnich”. Koncepcja ta wywarła wiele sporów i polemik.

Nazwy “Odrodzenie” świadomie użył dopiero Gorgio Vasari – włoski malarz, historiograf sztuki. “Rinascita” nie oznacza tu jednak odrodzenia antyku lecz okres świetności sztuki włoskiej, która wprawdzie ocknęła się dzięki mistrzom starożytnym, ale potem sama doszła do szczytów przewyższających wzory.
Renesansem nazywamy epokę w dziejach kultury trwającą we Włoszech od XIV do początków XVI wieku, a w krajach Europy północnej od końca XV do końca XVI wieku. Jest on rezultatem skomplikowanego procesu historycznego, na który złożyły się takie czynniki jak: kryzys papiestwa, rozluźnienie więzi scalających cesarsko-papieską Europę, szybki rozwój miast, powstawanie (po okresie rozbicia feudalnego) zjednoczonych państw, na przykład Hiszpania, Francja, Polska, Szwajcaria.
W kulturze renesansu ogromną rolę odegrało odrodzenie i przyswojenie kultury antycznej. W epoce tej dochodziły do głosu różne prądy umysłowe i religie, najważniejsze z nich to reformacja i humanizm. Cechy renesansu:

- zainteresowanie człowiekiem, nawrót i kontynuacja tradycji antycznych
- przekształcenie średniowiecznego stylu życia, na plan pierwszy wysunęło się zainteresowanie doczesnymi celami
- sztuka stała się laicką, jej celem było dostarczanie przyjemności, pożytku, miała uczyć i bawić
- dwujęzyczność sztuki
- nasilenie tendencji humanistycznych
- rozwój myśli racjonalistycznych
- laicyzacja nauk i form życia
- antropocentryczne zainteresowanie światem pozaziemskim
- stworzenie nowego ideału człowieka – zerwanie z ascezą i teocentrycznym poglądem na świat; człowiek staje w centrum badań i zainteresowań
- miernikiem poznania stał się rozum

Reformacja – w ikonografii średniowiecznej często występuje motyw Chrystusa wręczającego papieżowi klucze – symbol władzy duchowej, a cesarzowi – symbol władzy świeckiej. Jednak motyw ten wyraża raczej ideał współistnienia niż stan faktyczny. Między papiestwem a cesarstwem stale dochodziło do konfliktów:

- XII/XIII wiek – za pontyfikatu papieża Innocentego III przewaga papiestwa wzrosła tak dalece, iż narzucono zależność wielu państwom europejskim.

- początek XIV wieku – bunt biedoty miejskiej w Rzymie powoduje przeniesienie Stolicy Apostolskiej do Awignon we Francji. Po powrocie papieża do Rzymu kler francuski osadził na tronie awignońskim swojego kandydata – tak zwana wielka schizma zachodnia, trwająca do 1437r.

Jesteś tu: Fraszki, Kołacze, Makbet, Mikołaj Rej, Odprawa posłów greckich, Romeo i Julia, Rozprawa między trzema osobami: Panem, Szekspir, Szymon Szymonowic, Żeńcy, Żywot człowieka poczciwego

Strony: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21

Tagi: konspekt, odrodzenie